Sinopsis

Luís Álvarez Pousa constata o potencial estratéxico dos medios de comunicación nesta fin de século, cando se experimentan transformacións derivadas da globalización e da emerxencia das identidades. Os medios contribúen de maneira decisiva, necesaria e imprescindible, á conversión das identidades colectivas étnicas en identidades colectivas nacionais. Velaí por qué a clásica definición socioespacial de identidade precisa complementarse cunha definición sociocomunicacional. As portas do terceiro milenio, a construcción da nación, da súa identidade, esixe un marco político específico, un territorio institucional que na sociedade contemporánea é sobre todo un espacio de comunicación. Sobre esta hipótese está estructurado o corpo ensaístico de A identídade fronte á rede. Cando a información se converte en materia prima para calquera tipo de desenvolvemento, un proxecto nacional non pode ter éxito a menos que consiga que se institucionalice o seu espacio de comunicación, contando coa estructura mediática que no seu día fora política, cultural e socialmente lexitimada, e tamén cos novos e tecnoloxizados soportes. Galicia tamén pode ser un espacio de choque fronte ás estratexias de concentración nas que a sociedade da información descansa todo o seu poder homoxeneizador. ¿Están os medios de comunicación galegos en disposición de aproveitar este potencial subversivo nesa dirección? Escudriñar con perspectiva galega ese proceso de confrontación entre a identidade e a rede é o que se fai nesta novidosa, documentada e arriscada reflexión.